Tanıştığımız ilk gün beni sevgiyle kucakladı, o günden sonra hiçbir zaman kendimi ailenin dışından biri ya da misafir gibi hissetmedim. Her daim arkamızda olduğunun güvenini hissederiz. Bir işe kalkışırken ne olursa olsun yanımızda olacağını biliriz. Tavsiyeleri her zaman nokta atışıdır, hayat tecrübelerini dinlemeyi severiz. Sohbeti çok keyiflidir, masadan kalkmak istemeyiz. Güler yüzü ve neşesi ile girdiği her ortamı aydınlatır. Onu tanıma ve babalığına şahit olma fırsatına sahip olduğumuz için şanslıyız.

İyi ki doğdun Bülent Amca!

Bülent is a solid support and a true friend. No bullshit. The real thing. Authentic. Someone whose actions speak louder than words — although, importantly, he manages to be truthful without ever being harsh or unfeeling. He helps so many people. He gives good advice, reassures us, and reminds us that the strength is already within each of us. He is like the wind in the sail when we're struggling with the rudder, and then flies beside us when the wind is at our back. He shares what he has without expecting anything in return. So many of our best moments have happened because of him. He and his family helped to free and express the love inside of me. He shows love always — to his family, to cats and dogs, and, of course, to Elifico and Champion, whose heads he kisses while saying, “ah ah ah.” He is a pleasure to spend time with, and someone who is also open to the feelings that can be stirred deep within. We are almost always laughing, occasionally crying together for a short time, and then — usually quite quickly — he is back to telling gripping, profound and completely entertaining stories. And he has raised two excellent human beings, who I think represent his best intentions at every turn. That might be the greatest testament of all

Canim babacim,

Annem hep derdi ki sen ben onun karnindayken durumu cok anlayamamissin ("karnim burnumdayken sarhos eve geldi merdivenlerden ben tasidim" diye devam eder bu hikaye ama orasi konumuzun disinda😅) Ama beni gorur gormez yuzunde bir seyler degismis ve "baba" olmussun. Bu hikaye beni hep mutlu eder. Cunku benim bilmedigim hatirlamadigim bir zamanda bile beni sevdigini hissettirir.

Kanimca en iyi baba, mukemmel baba degildir. Hata yapmayan baba hic degildir. Ama en iyi baba cocuguyla iliskisini onceliklendirendir. Sorunlar ciktiginda kacmayan, cozumu icin emek verendir. Belki de en onemlisi, esneyen, cocuklarina ogrettigi kadar cocuklarindan ogrenendir.

Ben sende bunlari seviyorum ve gıpta ediyorum babisim.

Bu temel degerlere ek olarak sık sık hatirladigim ve icimi ısıtan ozelliklerin/ anlarimiz: Tirnaklarimi (biraz fazla derinden de olsa😂) kesmen, hasta ve sumuklu oldugumda ilik suyla burnumu yikayip temizlemen, aksilendigimde alnimdan seytanlari temizlemen, (Deniz o koltugu çalana kadar 😒😂) beni omzunda gezdirmen, bana ayakkabi boyamayi ogretmen ve her sonbaharda balkonda ayakkabilarimizi kışa hazirlamamiz, her yerden alip her yere birakman (hâlâ), denedigin degisik ve guzel yemekleri bana da hemen denetmek istemen, ben unutup affetsem bile bana yapilan yanlislari unutmaman ve dun olmus gibi kizman, tek senelik idmanla 5 metre atlayabilecegime, muhendisken terapist olabilecegime ve genel olarak kafama koydugum seyi yapabilecegime yurekten inanman ve o zor yolculuklarda destegini hep hissettirmen...

Seni kocaman seviyorum babacim. Iyi ki varsin.

En “normal” baba!

Benim ilk babalık deneyimim Bülent Eksin ile oldu. Uzun bir süre de başka babaların nasıl olduğu hakkında pek bir bilgim olmadı. O yüzden çocukluğumda ve yetişkinliğimde yaşadıklarımın bana özel olduğunun farkında değildim. “Normal” bu sanıyordum. Ben babalar çocuklarını her haftasonu KAP’a bırakır sanıyordum. Ya da her haftasonu dersaneden almanın, alırken Eren Nemli’nin notlarına bakmanın, oradan Fenerbahçe Kış okuluna bırakmanın olağan olduğunu düşünürdüm. Katı meyve sıkacağıyla ıspanak kökü öğütmenin ise özel olduğunu baştan biliyordum :D ama onun da ne kadar olumlu bir girişim olduğunu bilmiyordum. Sonra öğrendim ki babalar oğullarıyla Üsküdar’a girmiyormuş. Ya da babalar çocuklarının üzüntüsüyle o kadar üzülmüyormuş. Babalar çocuklarına hayatlarının her dönemecinde koşulsuz destek olmuyormuş. “Baba ben itüyü bırakıp Besyo okuyacağım” diyince “tabii oğlum” demiyorlarmış, diğer babaların ne diyebileceklerini tahmin bile etmeye çalışmayalım… Bunların hepsi benim için normaldi, çünkü benim babam hep Bülent Eksin’di. Benim babam sen olduğun için ne kadar şanslı olduğumu bir süredir biliyorum. Benim “normalim” aslında ne kadar “özel”miş. Belki geç fark ettim ama fark ettiğimden beri her gün bunu kalbimde hissediyorum. Bu hayatta kendi yolumu çizebildiysem, tutkularımın peşinden gidebildiysem bu senin koşulsuz desteğin ve sevgin olmadan olmazdı. İyi ki benim babam Bülent Eksin, dünyanın en normal en özel babası!

En iyi baba com’un gerçek sahibi :)

Not only are you a great driver, but you're also amazing at adding bus sound effects "ssssshhh-shss." Anything you do is extra, and honestly, it suits you. You bring that energy everywhere you go, it even shows up in the kitchen. One day you decided you were a chef, and dinner's never been the same. You love planning things too. You book the trips, plan the dinners, and somehow get everyone to agree on one date. You drive us everywhere, listen to everything, and just keep getting better at it all. And that's why we keep wanting more and more from you, not because you should change, but because you show us that you can. And under all the planning and jokes, you are an absolute Bebiş. You cry at solculuk songs, read Nazım Hikmet out loud, and once you even rented a room and dinner outing for Aydan & İbrahim's anniversary... You do it all and all for the sole reason, because you love Love, and we love you!